تبلیغات
این منتقم... - شعر محرم 3
 
این منتقم...
شیعتی مهما شربتم عذب ماء فاذكرونی أو ســمعـتـم بشــهید او غریـب فانـدبونی
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : مرتضی جاوید فر
مطالب اخیر
نظرسنجی
به نظر شما کاربر عزیز آیا حج باید تحریم شود یا نه ؟(البته با توجه به بی احترامی که وهابیت و آل سعودی نسبت به شیعیان دارند)



برچسبها
السلام ، السلام

السلام ، السلام ، بر تو ای کربلا

ای که پاینده شد ، از تو دین خدا

از کعبه شد جدا سیدالشهداء

به قربانگاه عشق، می‌رود از منا

حسین فاطمه ، عزیز مصطفی

نور چشم علی ، همتای مجتبی

السلام ، السلام ، بر تو ای کربلا

ای که پاینده شد ، از تو دین خدا

پیوسته بر لبش ، لبیک و یاربش

یار همراز او ، قهرمان زینبش

همگامی با وفا ، در نماز شبش

همناله ، همنوا ، در هنگام دعا

السلام ، السلام ، بر تو ای کربلا

ای که پاینده شد ، از تو دین خدا

آماده کن بستر ، بر سبط پیغمبر

راهت گل افشان کن ، در مقدم اکبر

ای آغوش مهرت ، مهد علی اصغر

رقیه مهمان است ، منزل کن مهیا

السلام ، السلام ، بر تو ای کربلا

ای که پاینده شد ، از تو دین خدا

خون مبارزین ، رویت کند رنگین

ای خاک تو مهر ، نماز مصلین

داری عجب آبی ، آب حیات است این

آید لب فرات ، یک تشنه لب سقا

السلام ، السلام ، بر تو ای کربلا

ای که پاینده شد ، از تو دین خدا

ای ماه محرم ، ماه خون و شمشیر

ای روز عاشورا ،تو روز عشق و تکبیر

انقلاب ایران ، دارد ز تو تأثیر

گلگون ز شهیدان ، شد بهشت زهرا

السلام ، السلام ، بر تو ای کربلا

ای که پاینده شد ، از تو دین خدا

هر مکان کربلاست ، هر زمان عاشوراست

رشته مهر او ، رمز وحدت ماست

ماتمش جاویدان ، پرچم او بر پاست

«حجت بن الحسن» ، گرید در این عزا

السلام ، السلام ، بر تو ای کربلا

ای که پاینده شد ، از تو دین خدا

حبیب چایچیان


17) شور عشق

دلخوشم من چون گدای این درم

هم گدای فاطمه هم حیدرم

سوی این در هست دائم دست من

نیست حاجت بر سرای دیگرم

آبرویم از در این خانه است

زین سبب از خلق عالم برترم

تا که آید نام زیبای حسین (ع)

اشک آید از دو چشمان ترم

روضه‌هایش چون به گوشم می‌رسد

می‌زند بر سینه و دل آزرم

کاش می‌شد کربلا باشم شبی

تا به برگیرم مزار دلبرم

یاد دارم کودکی بودم ولی

شور عشقی بود دائم در سرم

تا که آیام محرم می‌رسید

می‌نمودم رخت ماتم در برم

یاد دارم مانده در گوشم هنوز

گریه‌های بی صدای مادرم

اینچنین می‌گفت با صد شور و شین

      من فدای کام عطشان حسین (ع)

حامد کاظمی


18) ربنای آخر

عرش می لرزید وقتی خاک می شد بسترت

                                                                    آسمان واکرد چتری از محبت بر سرت

 

حنجر جبریل هم با نام تو تطهیر شد

                                                                تا رسید آن تیغ بی شرم و حیا بر حنجرت

 

نخلهای تشنه از تنهایی ات خم می شدند

                                                                            تا شنیدند از لبانت ربنای آخرت

 

ای همه مظلومیت ، سیمرغ قاف عاشقی!

                                                                   رنگ غربت داشت از روز ازل بال و پرت

 

در دل رود فرات از ماهیان باید شنید

                                                                  مرثیه بر آن گلوی تشنه ی از خون ترت

 

ای خدای زخمهای آشنا و ناگزیر

                                                       وحی تو شد "هل من ..." و یک قافله پیغمبرت

 

کوفه کوفه شرمساری مانده در تاریخ و باز

                                                                        کربلا در کربلا ماییم و زخم پیکرت!

سید حبیب حبیب پور


19) كفش مجروح

روی بالم یكی دو پر بكشید

                                          دست مرهم بر این جگر بكشید

پای ساعات گریه های شما

                                         چشممان را شكسته تر بكشید

محضر سبزتان نشد ، عكس

                                             یك گدا را به پشت در بكشید

كفش مجروح سرنوشت مرا

                                              تا دم خیمه ات اگر بكشید ...

.... راضی ام ، از خدام هم باشد

                                               تن من را بدون سر بكشید


20) غروب شصت و یك


حـتی خـدا مـیان حسـینیهء غمـش
                                                             سوگند خورده است به ماه محرمش

شبهای قدر محترم و با فضیلت اند
                                                              امّـا نمی رسند به شبهای مـاتمش

امروز نه، غروب همان سال شصت و یك
                                                              مـا را گـره زدنـد به نخـهای پـرچمش

این دستمال گـریه پر از نـور می شود
                                                    وقتی به دست روضـهء خورشید می دمش

چشمی كه از برای تو گریان نمی شود
                                                                باید حـواله داد به دست جـهنمش

جانم فدای ِ محتشم خانواده ات
                                                          با این چه نوحه و چه عزا و چه ماتمش

علی اكبر لطیفیان


21) تضمینی از لسان الغیب

 

 

آن بهشتی رو كه عزم سیر در گلزار داشت

بر لبش شهد شكر در ذكر یا غفّار داشت

با زبان عشق رمز عشق را اظهار داشت

بلبلی برگ گلی خوشرنگ در منقار داشت

و اندر آن برگ و نوا خوش ناله های زار داشت

 

گفتم ای جان عاشقی را منشا ارشاد چیست

این بنای جاودان را بانی و استاد كیست

گفت مرغ روح در زندان تن آزاد نیست

گفتمش در عین وصل این ناله و فریاد چیست

گفت ما را شوق وصل یار بر این كار داشت

 

لاله رخسار گلگونش چو آتش بر بیاض

دولت بیدار عشقش را نباشد انقراض

رهروی كوی وفایش را نباشد ارتحاض

یار اگر ننشست با ما نیست جای اعتراض

پادشاه كامران بود از گدایان عار داشت

 

ای خوش آن چشمی كه باشد آشنا با حسن دوست

می دهد آیینه ی دل را جلا با حسن دوست

محفل عشاق را باشد صفا با حسن دوست

در نمی گیرد نیاز و ناز ما با حسن دوست

خرم آن كز نازنینان بخت برخوردار داشت

 

گر قبول افتد كه طوف كعبه ی جانان كنیم

فخر بر خورشید و ماه و انجم و كیوان كنیم

بهر قربان در منای دوست جان قربان كنیم

خیز تا بر كلك آن نقاش جان افشان كنیم

كاین همه نقش عجب در گردش پرگار داشت

 

ای دل از دنیا حذر كن پخته شو خامی مكن

خاك راه اهل دل می باش و خودكامی مكن

سر به پای راستان بگذار و نمامی مكن

گر مرید راه عشقی فكر بدنامی مكن

شیخ صنعان خرقه رهن خانه خمار داشت

 

جلوه ی عشق است یوسف را چراغ راه خیر

گر به چاه افكند خویشش ور برون آورد غیر

دل كه با حق آشنا شد خواه مسجد خواه دیر

وقت آن شیرین قلندر خوش كه در اطوار سیر

ذكر تسبیح ملك در حلقه زنّار داشت

 

از مقامش بر مشام جان وزد بوی بهشت

چون به گلگشت آمد آن گلچهر در گلزار و كشت

كلك مردانی به تضمینش خوش این طغرا نوشت

چشم حافظ زیر بام قصر آن حوری سرشت

شیوه ی جنات و تجری تحتها الانهار داشت

محمد علی مردانی

 


21) والشمس و ضحیها

 

زآن قافله مفهوم منا پیدا بود                             زآن حنجره آیات خدا پیدا بود

از گردش سرها به سر نیزه و چوب         منظومه ی والشمس و ضحی پیدا بود

حسین اسرافیلی


 

 

22) وداع  

 

وداعی با سر و جان كرده اینك               ملائك را هراسان كرده اینك

هلا ، اهل حرم بیرون بیایید               حسین آهنگ میدان كرده اینك

 

سید حسن محمودی ثابت (سهیل )

 


 

 

23) قنوت

 

 دریا به طلب از برهوت تو گذشت          یك قافله نعره از سكوت تو گذشت

آنروز اگر چه تشنه بودی اما                صد رشته قنات از قنوت تو گذشت

 سید حسن حسینی

 


 

24) مقتدا

 

عالم همه خاك كربلا بایدمان                   پیوسته به لب خدا خدا بایدمان

تا پاك شود زمین ز ابنای یزید                     همواره حسین مقتدا بایدمان

  سید حسن حسینی

 


25) تفسیر خجسته

 

شوریده سری كه شرح ایمان می كرد        هفتاد و دو فصل سرخ عنوان می كرد

با نای بریده نیز بر منبر نی                         تفسیر خجسته ای ز قرآن می كرد

 

سید حسن حسینی

 


 

 

 


26) عاشقی را ...

 

عاشقی را جگری می باید                            احتمال خطری می باید

نتوان رفت در این ره با پای                      عشق را بال و پری می باید

تو نئی مرد چنین دریایی                          رند شوریده سری می باید

هست هر قافله را سالاری                   هر كجا پاست، سری می باید

ناز پروردْ كجا، عشق كجا؟                  عشق را شور و شری می باید

 


 

27) ... حسین توست

 

بر حربگاه چون ره آن كاروان فتاد                         شور نشور واهمه را در گمان فتاد  

 هرچند بر تن شهدا چشم كاركرد                         بر زخم های كاری تیركمان فتاد
ناگاه چشم دختر زهرا در آن میان                            بر پیكر شریف امام زمان فتاد

بی اختیار نعره هذا حسین از او                       سرزد چنانكه آتش او در جهان فتاد
پس با زبان پر گله آن بضعه رسول                     رو در مدینه كرد كه یا ایها الرسول:
 

این كشته فتاده به هامون حسین توست                                                                                                       وین صید دست و پازده در خون حسین تست

این ماهی فتاده به دریای خون كه هست                    
                                                      زخم از ستاره بر تنش افزون حسین تست   

این خشك لب فتاده و ممنوع از فرات                             
                                                      ز خون او زمین شده جیحون حسین تست   

این شاه كم سپاه كه با خیل اشك و آه                
                                                        خرگاه زین جهان زده بیرون حسین تست
پس روی در بقیع و به زهرا خطاب كرد                
                                                                   مرغ هوا و ماهی دریا كباب كرد  

كای مونس شكسته دلان حال ما ببین                
                                                           ما را غریب و بی كس و بی آشنا ببین
اولاد خویش را كه شفیعان محشرند                
                                                                     در ورطه عقوبت اهل جفا ببین

تنهای كشتگان همه در خاك و خون نگر             
                                                           سرهای سروران همه بر نیزه ها ببین

آن تن كه بود پرورشش در كنار تو               
                                                                 غلطان به خاك معركه كربلا ببین


 

28) شب شور عالمینه (ولادت امام حسین (ع))

شب شور عالمینه
      شب عباس و حسینه
           دلای دیوونه ، امشب

                  همه بین الحرمینه 
امشب آسمون چی داره؟
              که به پای تو بباره
                  حنای ماه و ستاره
                     پیش تو رنگی نداره  
همه ارض و سماء  
        همه اهل آسمان 
                شده ذکر لبشون
                      یا سفینة النجاة   یا سفینة النجاة ....






پیوندهای روزانه
پیوندها
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی